Deel jouw Talent

Over talenten delen en meeliften, hoe meten we ons succes?


Afgelopen weekend was ik mezelf aan het verdiepen in een stapel werkliteratuur, met daarbij ook een interessant boek over burn-out en stress*. Bijblijven in mijn vakgebied is reuze belangrijk en gelukkig ook een grote hobby van mij. Ik lees graag en veel en verslind vele e-books en tegenwoordig ook luisterboeken per week. Dit keer was het ook een luisterboek en de verteller wist me goed mee te nemen in haar verhaal over haar eigen burn-out ervaringen.

Ze sprak over overtuigingen en waarheden die we gedurende ons leven als rode draad onze keuzes laten bepalen. En daarmee ook het effect op onze emotie en de inschatting over ons eigen functioneren. Ben ik wel of niet goed genoeg, succesvol genoeg, een goed mens, een deskundig mens in mijn werkgebied. Velen van ons worstelen hiermee en ik heb al eens eerder geschreven over de vergelijkingen die we vaak aangaan met anderen en waarmee we als het ware een lat naast ons eigen functioneren leggen. Scoor ik hoger dan ben ik succesvol, scoor ik lager dan faal ik……



De enorme hoeveelheid vergelijkingsmateriaal die tegenwoordig via alle sociale media tot onze beschikking staat helpt niet echt. Want als je bewijs zoekt om aan te tonen dat je inderdaad niet voldoet dan kun je die eenvoudig vinden. Bewijs dat je beter bent ook…en wat zegt dit nu werkelijk?


De schrijfster van mijn luisterboek vertelt aan de hand van een voorbeeld over haar eigen ervaringen: ze schreef een opstel in groep 7 en won een prijs. Ze werd bejubeld en kreeg bewonderende reacties van haar ouders, klasgenoten en leerkracht. Dit was zeker, en terecht, een boost voor haar zelfvertrouwen en een prikkel om de schrijfster in haar verder tot bloei te laten komen. Het riep bij mij eenzelfde herinnering op: ook ik won een opstelwedstrijd, ook in groep 7, en ik ontving een prijs. Ik won een prachtige mand met levensmiddelen en ik zie het beeld voor me van een foto waar ik als jong meisje opsta terwijl ik de mand trots vast houd en bewonder. Ik kon de trots opnieuw voelen, een nieuwe maatstaf voor "succes".


Ze omschrijft vervolgens hoe zij het jaar erop een opstel voor haar broertje schrijft, hij won ook een prijs! Echter het kinderlijke "bedrog" kwam uit en ditmaal dus geen lof en waardering, maar een reprimande van haar ouders en de opdracht, straf, om gezamenlijk met haar broertje hun "zonde" op te biechten en excuses aan te bieden. Wat een desillusie, geen bewondering maar sanctie voor fout gedrag. En vanuit een kind beschouwt: ook hier had ze haar talent voor schrijven ingezet, ook hier had ze een prijs gewonnen? Echter in de volwassen wereld wordt inzet en talent soms wel en soms niet beloond, sterker nog, soms zelfs bestraft.


Dit raakte bij mij een gevoelige snaar. Natuurlijk leren we wat goed en fout is, wat hoort en niet. En eerlijkheid, oprechtheid en integriteit zijn belangrijke waarden, ik onderschrijf ze volledig. Maar was hier sprake van bedrog? Of ging het hier om het delen van talent, kennis en vaardigheden om gezamenlijk een gewenst resultaat neer te zetten? Het samenbrengen van ieders kwaliteiten en het loslaten van wie de eer toekomt, elkaar verder helpen en iets moois creëren is niet altijd vanzelfsprekend. Broertje kan iets niet en vraagt hulp, zus kan iets goed en springt bij, samen winnen ze een prijs? Wat is de boodschap die je geeft door deze positieve intentie niet te zien? En wat leer je als je berispt wordt op het helpen van de anderen? En de belangrijkheid dat de eer je alleen toekomt als je het zélf het beste kunt?


Ik heb geleerd altijd mijn best te doen, uitdagingen aan te gaan, beter te worden in waar ik (nog) niet goed in ben. Altijd die extra inzet te tonen, juist als het moeilijk is. Dat ik vervolgens jarenlang mijn succes mat aan het oplossen van extra moeilijke taken (en als ik ze niet haal ervoer ik falen), en minder aan dat wat me van nature goed afgaat is een niet altijd even handig bijverschijnsel. Ik geloof ook dat talent niet vaststaat, wel soms een geschenk is, en dat ik mezelf oneindig kan ontwikkelen. Als één persoon iets kan, kan ik het ook leren (ik moet het alleen willen?). Wat ik echter niet, of beduidend minder sterk geleerd heb, is dat hulp vragen ook oké is, en dat het geen blijk van onvermogen is. Dat het ook niets zegt over mijn eigen capaciteiten en mijn "waarde". En dat iets niet zelf doen omdat een ander er beter in is ook een prima strategie is. En dat door samen te werken zonder te vergelijken, zonder te vinden dat ik het zélf moet kunnen mij veel meer plezier en motivatie oplevert. Simpelweg omdat ik door uit te besteden en te vertrouwen op de kennis en kunde van anderen met wie ik samenwerk en we samen sneller en op een natuurlijke wijze met de stroom mee de beste resultaten bereiken en onze "prijzen" winnen. In alle naïviteit de wereld een beetje voor de gek houden door te doen alsof de ander de prijs wint;)


Burn-out en stressklachten ontstaan mede door onrealistische verwachtingen ten aanzien van jezelf, je eigen kunnen en/of dat van de mensen om je heen. Ook door dat je blijft vechten en worstelen met taken die je niet leuk vindt, of waar je niet goed in bent en/of ook geen zin in hebt, maar waarvan je vindt dat je ze moet doen of moet kunnen. Terwijl er mogelijk een ander is die maar wat graag de klus zou willen doen. Kun jij loslaten, de ander de eer laten ontvangen of zegt dat dan iets over jouw gebrek?


Ik wil mijn succes halen uit dát wat ik écht graag wil leren en ook ervaar ik dan dat het in een stroomversnelling gaat. Door dit voorbeeld echter heb ik ook nog een persoonlijk blok ontdekt over hoe ik mijn successen meet, en het eindresultaat is niet de meetlat. Mijn intentie én mijn leerproces wel! Ik ga mijn eigen oude overtuiging nog maar eens herzien, en wie weet schrijf ik nog wel eens een figuurlijk opstel voor iemand die het zelf niet kan maar zo graag die prijs wil winnen. Ook daar valt eer aan te behalen, simpel door het delen en het geven. En als we doen waar we plezier in hebben, leren wat we willen leren en dankbaar gebruik maken van het al aanwezige potentieel bij iedereen om ons heen zal stress veel minder kans hebben.


* Lees tip: "de lessen van burn-out", Annegreet van Bergen

Duizenblad 9
7483 AK Haaksbergen
info@getrealfit.nl

Tel: 06-52214625

CONTACT

Kvknr: 50261800 0000  BTWnr: 1038.96.028.B.01

VOLG ONS OP

  • Facebook Getreal Training & Coaching
  • Linkedin Getreal Training & Coaching
  • Instagram Getreal
  • Facebook sport en bewegen